STIJN COLE

IGNACE VAN INGELGOM

‘RED BULL GEEFT JE VLEUGELS’

uit <H>art  20 April 2006



 

Sharapova,multinova,unesco,fresco,doroshenko,panamarenko. Al sinds het eerste nummer van <H>ART was in ieder nummer van dit tijdschrift een raadselachtige advertentie opgenomen met een associatieve stroom van woorden die betrekking hadden op de actualiteit, de kunstwereld, de media. Ze zijn het werk van kunstenaar Ignace Van Ingelgom (°1954) die momenteel een tentoonstelling heeft bij Catharina De Vos samen met Stijn Cole (°1978).

Van Ingelgom begon zijn carrièrebij een reclamebureau, maar veranderde van loopbaan toen hij merkte dat hij als reclameman zijn ei niet kwijt kon. Toch zijn veel van de technieken uit de reclamewereld terug te vinden in zijn werk. Zo vraagt Van Ingelgom zich af hoe je als kunstenaar kunt doorbreken binnen de kunstwereld met zijn eigen regeltjes en codes. Hij probeert dat onder anderedoor zich met zijn boodschappen (of messages zoals hij ze zelf noemt, volledig in lijn met de voorkeur voor de Engelse taal in de reclame) buiten het circuit te begeven en te infiltreren in de media. Tegelijk kaart hij zo de commercialisering van de kunstwereld aan. Net zoals met zijn titels overigens, die verwijst naar het energiedrankje Red Bull, dat tegenwoordig ook tentoonstellingen en kunstprijzen sponsort.

Van Ingelgom gebruikt ook de lichtkrant en levensgrote kartonnen reclameborden. Zo toont hij hier zijn droomvrouw Aurore en een installatie met vijf maal Luk Appermont die een lottoproduct aanprijst. De ‘Universal Speech’ die Van Ingelgom al een paar keer uitsprak en waarvan hier een registratie te zien is, is misschien nog het meest exemplarisch voor de manier waarop Van Ingelgom als een soort dj voortdurend beelden uit de media en de realiteit tot nieuwe werken samplet.

Stijn Cole maakt tekeningen en installaties. Hij is daarin veel bezig met licht, het verloop van de tijd en de horizon. Cole toont hier een hele reeks ontwerpschetsen voor een projectin Museum Dhondt-Dhaenens, waar hij in één ruimte de horizon van werken uit de collectie op dezelfde hoogte met zij eigen ooghoogte. Maar er zijn ook tekeningen waarin het licht van een hele dag samengebald is tot één gekleurde band of eentje waarin de tinten blauw van het midzomerlicht in Ijsland te zien zijn.

In de eerste ruimte maakten de twee samen een installatie: waar Cole de voor hem zo typische horizon in blauw en groen installeerde, zorgde Van Ingelgom voor het voor hem dan weer typische grastapijtje en een trampoline (de rage van het moment) om boven de horizon uit te springen.



Anne-Marie Poels